Zirveye Giden Yolda Emek, Sabır ve Sevgi: İşte Erdoğan Aydın’ın Başarı Hikayesi

Erdoğan Aydın kimdir? Kısaca kendinizi tanıtır mısınız?

Ben 1972 doğumluyum. 1983 yılında, henüz 10 yaşındayken bu mesleğe başladım ve o günden beri de bu işi yapıyorum.

Peki, bu mesleğe nasıl başladınız? 10 yaşında kuaförlüğe adım atmak ilginç bir hikâye olsa gerek.

Aslında babam lokantacıydı. Bir gün elimden tuttu, “Eti senin kemiği benim, senin gibi sanatkâr bir usta olsun.” diyerek beni ustam Güleç Ablanın yanına götürdü. Ben zaten çocukluğumdan beri kuaför olmak istiyordum. İlkokulda öğretmenlerim“Büyüyünce ne olacaksın?” diye sorduğunda cevabım hep “kuaför” olurdu.

Mesleğiniz oldukça emek isteyen bir alan. Bu kadar uzun yıllar boyunca ayakta kalmayı nasıl başardınız?

Hiç kolay olmadı. Çok çalıştım, sebat ettim, sabrettim. Üç yıl boyunca sadece yerleri süpürdüm, paspas attım, saç yıkadım, fön makinesi tuttum. Benim çıraklığım sağlam temeller üzerine kuruldu. O yüzden bugün hâlâ ayaktayım. Günümüzde o dönemki gibi çırak bulmak zor. Ama bu meslekte en önemli şey sebat, dürüstlük ve mesleği gerçekten sevmektir.

Eşiniz Sema Hanım ile aynı mesleği yapıyorsunuz. Tanışma hikâyeniz nasıl oldu?

Evet, beraber çalışıyoruz. Tanışmamız da meslek sayesinde oldu. Zaten aynı salondaydık. Ustamız Güleç Ablamız mesleği bırakınca, salonu Mahmut Abi devraldı. 1994 yılına kadar birlikte çalıştık, sonra eşimle birlikte salonu biz devraldık. O günden beri, yani tam 30 yıldır birlikteyiz.

Mesleğinizin size göre en zor yanları neler?

Her mesleğin kendine göre zorlukları vardır. Bizimkinde de özellikle eleman sıkıntısı büyük bir problem. Bunun dışında, aslında bayanlarla çalışmak zor değil. Onları dikkatle dinlediğinizde, ne istediklerini anladığınızda aranızda bir bağ kuruluyor. Aynı dili konuşmak çok önemli. Bu seviyeye sadece salonda çalışarak değil, hem yurt içinde hem yurt dışında eğitim ve yarışmalara katılarak geldik. Artık 40 yılı geride bıraktım ve şimdi de bildiklerimi gençlere öğretmeye devam ediyorum.

Eğitim de veriyorsunuz, değil mi?

Evet, veriyorum. Çünkü bilgi paylaştıkça güzelleşir. Bugün iline faydan olur, yarın ülkenin gelişir. Elimden geldiğince gençlere öğretmeye, onları mesleğe kazandırmaya çalışıyorum.

Peki sizce kuaförlük mesleğinin geleceği nasıl olacak?

Gençler bu mesleğe sahip çıkar, severek ve dürüstçe çalışırlarsa bu meslek asla bitmez. Ama sahip çıkmazlarsa o zaman Asya ülkelerinden kuaförler gelir, yerimizi onlar doldurur. Bu yüzden gençlerin değerini bilmesi, mesleği sevmesi çok önemli.

Siz her müşterinizle aynı özen ve güler yüzle ilgileniyorsunuz. Bu yaklaşımın sırrı nedir?

Çünkü mutluluğun parayla satın alınamayacağını biliyorum. Bizim için en önemli şey, verilen hizmetin kalitesidir. Salonumuzda para hiçbir zaman ön planda olmadı. Hizmet ve kaliteyi birleştirirsen, müşteri zaten seni tercih eder. Kullandığımız ürünlerin en iyilerini seçiyoruz. Ekip arkadaşlarımızı da aynı titizlikle yetiştiriyoruz. Firmalardan eğitim desteği alıyor, psikolojik, teknik ve moda anlamında kendimizi sürekli geliştiriyoruz.

Mesleği bırakmayı düşünüyor musunuz?

Hayır, kesinlikle şu anda bırakmak gibi bir düşüncem yok. Allah ömür verdikçe bu işi yaparım. Konya’da olmaktan da çok mutluyum. Çünkü insanın ruhunu güzelleştiren şey bulunduğu şehirdir. Ben de Konyalı olmaktan gurur duyuyorum.

İlerisi için yeni hedefleriniz var mı? Örneğin şube açmak gibi?

İlçelere şube açmayı düşünmüyorum. Ama belki ileride oğlum franchising sistemiyle İtez markasını farklı yerlere taşıyabilir. İşletme kısmında gerçekten çok başarılı.

Son olarak gençlere neler söylemek istersiniz?

Gençlere en büyük tavsiyem: çok çalışsınlar, sabretsinler ve sebat etsinler. Bizim dönemimizde imkânlar çok kısıtlıydı. Gazete kupürlerinden, Avrupa ataloglarından öğrendik. Bugün bilgiye ulaşmak çok kolay. YouTube, Instagram, Pinterest gibi platformlarda her şey var. Ben öğrencilerime hep şunu derim: “Biz çeşme gibiyiz. Çeşmeyi ne kadar açarsan, o kadar bilgi akar.”

Yeter ki istesinler; emek versinler, araştırıp öğrensinler. Karşılığını mutlaka alacaklardır.